تنگه مرتضی علی را نیم ساعتی بر خلاف مسیر آب بالا می رویم تا به دیواره هایی بلند و پر از حفره و شیار می رسیم که ما را در بر می گیرد. تراوش چشمه های آبگرم از درون بعضی از این شیارها و حفره ها از جاذبه های اصلی این دره زیباست. جالب آنکه برای گذر در این دره چاره ای نیست جز به آب زدن. یکی از پر آب ترین این چشمه ها، "حمام مرتضی علی" نام دارد. مکانی که برای اهالی مقدس محسوب می شود و آبتنی در آن مفرح و شادی بخش است. از عجایب این چشمه آن است که آب گرم و آب سرد در کوتاه فاصله ای از هم بیرون می آیند.
طاق بند شاه عباسی در ادامه تنگه مرتضی علی، دره تنگ تر و تنگ تر می شود. طراوت ناشی از چشمه هایی که از دل دبواره ها به بیرون تراوش می کند و وزش نسیم دره، فضایی مفرح می سازد. اوج این پیمایش هنگامی است که با سازه ای تاریخی در میانه دره روبرو می شویم. "طاق بند شاه عباسی" که در دوران صفوی ساخته شده است. بنایی که بیش از 600 سال قدمت دارد و در مقابل عوامل طبیعی همچو زلزله سال 57 طبس دوام آورده است.
به اين مطلب امتياز دهيد:
Users here:
You haven`t enough privileges to reply in this forum.
Share this link:
| Processing time: 0.1488459 sec.
| Users online: - 0
| Guests online: - 1
| اين بخش متعلق است به: كانون دانش |