مرگ در برگ ها زرد می شود در آدم ها سفید و در من درست رنگ تو را گرفته پیش از آنکه مشت های گره کرده ام از پندار زندگی تهی شوند برگرد و برایم شعری بخوان برگرد تا صدایت در دستم گلی شود رو به همه تلخی ها روزی بازمی گردی تا رنگ های رفته را به زندگی ام بازگردانی روزی دیر آنقدر دیر که می ترسم در میان سطرهای غبار گرفته از یاد واژه ها هم رفته باشی
شاعر: میلاد خان میرزایی
به اين مطلب امتياز دهيد:
Users here:
You haven`t enough privileges to reply in this forum.
Share this link:
| Processing time: 0.0873001 sec.
| Users online: - 0
| Guests online: - 5
| اين بخش متعلق است به: كانون دانش |