| خانه | ثبت نام | ورود اعضا | جستجو | كلوب ها | چت | بلاگ توییت | نوشته ها | سوالات متداول | همسنگ | لينكها | آمار | راهنما | | فروشگاه |

كلوب ها

كلوب ها :: جستجو در كلوب :: گزينه هاي كلوب :: برترينها در كلوبها


F- كلوب هاي علوم تجربي > پزشكي > دیابت چیست؟
صفحات : [1] 2 بعدي
amirali49 #1

پستها: 203

آف لاين
2011/01/30 17:41:05 		دیابت چیست؟

دیابت یك اختلال در سوخت و ساز (متابولیسم) بدن است.

در حالت طبیعی، غذا در معده تبدیل به گلوكز یا همان قند خون می شود. قند از معده وارد جریان خون می شود. لوزالمعده (پانكراس) هورمون انسولین را ترشح می كند و این هورمون باعث می شود قند از جریان خون وارد سلول های بدن شود. در نتیجه مقدار قند خون در حد نرمال و متعادل باقی می ماند.

در بیماری دیابت، انسولین به میزان كافی در بدن وجود ندارد یا انسولین موجود نمی تواند وظایف خود را به درستی انجام دهد، در نتیجه به علت وجود مقاومت در برابر آن، قند خون نمی تواند به طور موثری وارد سلول های بدن شود و مقدار آن بالا می ‌رود .

انسولین هورمونی است كه سلول‌های "بتا" واقع در غده لوزالمعده (پانكراس) ترشح می ‌شود و وظیفه اصلی آن كاهش قند خون است.

بالا بودن قند خون در بلند مدت باعث بروز عوارضی در سیستم قلب و عروق، كلیه‌ها، چشم و سلسله اعصاب می ‌گردد.

انواع بیماری دیابت:
به طور كلی دیابت به چهار گروه دیابت نوع 1، دیابت نوع 2، دیابت حاملگی و دیابت به علل متفرقه تقسیم‌ بندی می شود.

دیابت نوع 1:
در دیابت نوع 1 كه 15- 10درصد كل موارد دیابت را تشكیل می ‌دهد، تولید انسولین از پانكراس به علت از بین رفتن سلول‌های سازنده انسولین، متوقف می ‌شود. به همین علت افراد مبتلا به این نوع دیابت باید از بدو تشخیص، انسولین مورد نیاز بدن را به صورت تزریقات روزانه تأمین كنند. از این رو به آن "دیابت وابسته به انسولین" نیز می گویند.

دیابت نوع 1 اغلب در سنین زیر 30 سال به وجود می‌ آید، لذا به آن "دیابت جوانی" نیز گفته می شود.

دیابت نوع2:
دیابت نوع 2 بیشتر در بالغین بالای 30 سال و چاق دیده می ‌شود كه 90- 85 درصد كل موارد دیابت را شامل می گردد. در این گونه از بیماری دیابت ، انسولین تولید شده از پانكراس در این افراد به خوبی عمل نمی ‌كند. در واقع یا پانكراس به اندازه كافی انسولین ترشح نمی‌ كند یا این كه انسولین ترشح شده، به علت پاسخ نامناسب سلول های بدن به انسولین ، مخصوصاً در افراد چاق، كارآیی لازم را ندارد.

به این نوع دیابت، "دیابت غیر وابسته به انسولین" یا "دیابت بزرگسالان" نیز می گویند.

دیابت حاملگی:
دیابت حاملگی به دیابتی گفته می ‌شود كه اولین بار در حاملگی تشخیص داده شود. این نوع دیابت معمولاً گذراست و بعد از اتمام حاملگی بهبود می ‌یابد. خانم‌های مبتلا به دیابت حاملگی بعداً در خطر ابتلا دیابت نوع 2 هستند.

دیابت با علل متفرقه:
از علل متفرقه دیابت می ‌توان به جراحی، داروها (مثل كورتیكواستروئیدها)، سوء تغذیه و عفونت اشاره كرد.

منبع: انجمن دیابت ایران
به نقل از : تبیان

-----------------
امير

به اين مطلب امتياز دهيد:

0
amirali49 #2

پستها: 203

آف لاين
2011/01/30 17:46:46 		آيا ديابتي ها نبايد ميوه شيرين بخورند؟



شايد شما هم اين مطلب را شنيده ايد كه اگر كسي به ديابت مبتلا باشد، بايد از مصرف ميوه هاي شيرين مانند انبه ، زرد آلو ، هندوانه ، موز و ... خودداري نمايد. ولي آيا اين ادعا حقيقت دارد؟

اين يك تفكر رايج است كه اگر فردي به ديابت مبتلا باشد، بايد از مصرف برخي غذاهاي خاص به دليل شيرين بودن بيش از حدشان اجتناب كند. بعضي اوقات هم ديابتي ها فكر مي كنند كه اصلا نبايد ميوه بخورند، چرا كه قندشان افزايش مي يابد.

* مضرات مصرف ميوه هاي شيرين براي افراد ديابتي:

ميوه هاي شيرين حاوي فيبر كمتر و قند بالاتري هستند، بنابراين مصرف اين نوع ميوه ها و جايگزين كردن آن ها با ميوه هاي ديگر بايد تحت مشاوره و راهنمايي هاي متخصص تغذيه ‌انجام پذيرد؛ براي مثال هندوانه ( و يا هر ميوه ديگري كه محتواي قند بالايي دارد) ممكن است به سرعت قند خون فرد را بالا ببرد و در نتيجه مصرف آنها براي افراد ديابتي مناسب نيست.

در كل مصرف مداوم و زياد ميوه هاي شيرين به هيچ وجه براي افراد ديابتي خوب نيست، زيرا در كنترل اشتها و كنترل قند خون افراد ديابتي تاثير نامطلوبي دارند، در حالي كه ميوه هاي پر فيبر و با نمايه گلايسمي كمتر، براي كنترل اشتها و نوسانات قند خون افراد ديابتي بهتر هستند.

لذا راهكار مفيد براي كنترل ديابت آن است كه افراد ديابتي از مصرف انواع كربوهيدرات‌هاي سريع‌الجذب مثل برخي ميوه هاي بسيار شيرين (مثل هندوانه، زردآلو، انبه و...)، شكر ، عسل ، كشمش و ... تا حد امكان پرهيز نمايند.

* مصرف ميوه هاي شيرين براي افراد ديابتي غيرممكن نيست:

شما بايد بدانيد كه نان، غلات و ميوه ها همگي حاوي كربوهيدرات مي باشند و غذاهاي شيرين نيز جزء گروه ‌كربوهيدرات ها هستند. همه غذاهاي داراي كربوهيدرات پس از هضم و جذب در بدن به گلوكز تبديل مي ‌شوند. يك اشتباه رايج در افراد ديابتي آن است كه فكر مي كنند نبايد از قند استفاده كنند و يا برنج را كاملا از رژيم غذايي خود حذف نمايند، اما از طرف ديگر در خوردن نان و مواد غذايي شيرين مانند خرما و عسل پرهيز نمي كنند، با اين فكر كه قند اين نوع مواد غذايي، طبيعي است!!

متخصصين تغذيه در حال حاضر توصيه مي كنند كه ديابتي ها نبايد كاملا از ميوه و مواد كربوهيدراتي دست بكشند، بلكه مي‌توانند با رعايت جانب احتياط، اقلام شيرين از جمله ميوه هاي شيرين را نيز مصرف كنند. ولي بايد به دقت مقدار كل كربوهيدرات غذايي خود را تحت كنترل داشته باشند.

در هر حال بايد بدانيد كه مقدار كل كربوهيدرات دريافتي، بيش از نوع كربوهيدرات دريافتي بر سطوح قند خون موثر است. لذا اگر يك فرد ديابتي حقيقتا بتواند ميزان دريافت كربوهيدرات غذايي خود را كنترل كند، مي تواند با رعايت جانب احتياط مقدار محدودي از ميوه هاي شيرين را نيز مصرف كند. اما از آنجا كه بسياري از افراد ديابتي ممكن است نتوانند دريافت هاي غذايي خود را به خوبي كنترل كنند و ممكن است بيش از مقدار مجاز كربوهيدرات مصرف كنند، متخصصين از آنها مي خواهند كه همواره از مصرف مواد غذايي شيرين اجتناب نمايند.

هر واحد ميوه حاوي 15 گرم كربوهيدرات مي باشد. اندازه هر واحد ميوه به محتواي كربوهيدراتي آن بستگي دارد. البته مزيت ميوه هايي كه محتواي كربوهيدرات شان كمتر است و شيريني كمتري دارند اين است كه مي توان مقادير بيشتري از آن ها را در مقايسه با ميوه هاي شيرين مصرف نمود. ولي در هر حال چه شما ميوه كم كربوهيدرات بخوريد و چه ميوه پر كربوهيدرات، تا زماني كه به اندازه يك واحد ميوه مصرف نماييد، يعني 15 گرم كربوهيدرات را مصرف نموده ايد و لذا تاثير آن بر مقدار قند خون مشابه است.

براي افزايش آگاهي شما، اندازه هر واحد غذايي برخي از ميوه ها (كه هر يك حاوي 15 گرم كربوهيدرات هستند) را مثال مي زنيم:

نصف يك موز متوسط يا يك موز كوچك

نصف ليوان انبه خرد شده (83 گرم)

يك و يك چهارم ليوان (190 گرم) هندوانه خرد شده

يك و يك چهارم ليوان توت فرنگي (180 گرم)

سه چهارم ليوان آناناس خرد شده (124 گرم)

يك سيب متوسط و ...

در پايان ذكر چند نكته به طور خلاصه داراي اهميت است:

- رژيم غذايي ديابتي نبايد به طور كامل از سبد غذايي خانواده جدا باشد، بلكه اعتدال در مصرف مواد غذايي به ويژه ميوه هاي شيرين داراي اهميت ويژه مي باشد.

- در سبد غذايي يك فرد ديابتي نبايد ميوه جات به بهانه آن كه قند خون كنترل نمي شود، حذف گردند.

- بيش از نوع ميوه ها، ميزان كل كربوهيدرات دريافتي در كنترل قند بيمار ديابتي تاثيرگذار مي باشد. البته ميوه جاتي كه داراي فيبر بيشتر و نمايه گلايسمي پايين تري هستند (قندشان ديرتر هضم و جذب مي گردد)، براي يك فرد ديابتي مفيدتر خواهند بود.

- مصرف مداوم ميوه هاي شيرين ايده مناسبي براي افراد ديابتي نيست، زيرا ممكن است مشكلاتي را در كنترل اشتها و نوسانات قند خون آن ها ايجاد كند، در حالي كه ميوه هاي كم شيرين و با نمايه گلايسمي كمتر، براي كنترل اشتها و نوسانات قند خون افراد ديابتي موثرتر واقع مي گردند.

- حذف بعضي از مواد غذايي مانند برنج و يا ميوه هايي مانند موز به بهانه كنترل بهتر قند خون و از طرف ديگر مصرف آزاد خرما و عسل به بهانه آن كه قند آنها طبيعي است، با واقعيت كنترل قند خون سازگاري ندارد.

- بيمار ديابتي در مراحل اوليه، براي آموزش و نحوه كنترل دريافت كربوهيدرات هاي خود بايستي با يك متخصص تغذيه مشورت كند، ولي بعد از مدتي خودش ياد خواهد گرفت كه چگونه ميوه جات و مواد غذايي مفيدتر را جايگزين نمايد.

دكتر حميدرضا فرشچي متخصص تغذيه - فوق تخصص ديابت و چاقي



-----------------
امير

به اين مطلب امتياز دهيد:

0
kush1ir #3
پستها: 207

آف لاين
2011/02/01 18:24:40 		ديابت بي مزه؛ بيماري تكرر ادرار



ديابت بي‌ مزه(diabetes insipidus) نوعي بيماري است كه طي آن مقدار زيادي از مايع رقيق شده به صورت ادرار از بدن بيمار دفع مي ‌شود. عوامل متعددي سبب بروز اين بيماري در افراد مي ‌شود.

ديابت بي ‌مزه در موارد زيادي از دوران بچگي يا اوايل بزرگسالي(حدود 20 سالگي) شروع مي‌ شود و اغلب در مردان شايع ‌تر از زنان است.

منشا بروز اين بيماري به اختلال در عملكرد غده ي هيپوفيز مغزي است و هر عاملي كه موجب بيماري يا نقص عملكرد هيپوفيز شود، موجب بروز بيماري ديابت بي‌ مزه در افراد مي ‌شود.

علل ابتلا به بيماري


* از مهم ‌ترين عوامل بروز بيماري مي ‌توان به وجود تومورهاي هيپوفيز يا هيپوتالاموس اشاره كرد.
* اعمال جراحي روي هيپوفيز يا هيپوتالاموس و يا استفاده از مواد راديواكتيو و اشعه درماني تومورهاي مغز ، عامل دوم ايجاد بروز ديابت بي ‌مزه است.

* سومين عامل، جراحات شديد به سر در اثر تصادفات و يا تروماهاي شديد مغزي است كه اغلب با شكستگي در جمجمه نيز همراه است.

* چهارمين عامل، مرگ مغزي و ايست قلبي تنفسي در افراد است كه به نوبه خود با تاثير روي سلول ‌هاي مغزي موجب بروز ديابت بي‌ مزه مي ‌شود.

* در برخي از موارد نيز هيچ ‌كدام از عوامل در فرد بيمار ديده نمي ‌شود اما فرد به اين بيماري مبتلا است. اين بيماران به طور معمول از دوران كودكي گرفتار اين بيماري شده ‌اند. اين دسته از بيماران اگر هيچ عامل محرك بيماري را با خود به همراه نداشته باشند، به عنوان بيماران ايدوپاتيك طبقه ‌بندي مي ‌شوند.

علايم بيماري


با فرا رسيدن فصل سرد سال، تعريق بدن كم صورت مي ‌گيرد و در نتيجه به ميزان ادرار افزوده مي‌ شود و گاهي نيز ترس، استرس، اسپاسم گردنه مثانه و.... باعث بروز حجم زياد ادرار مي‌ شوند، ولي در ديابت بي ‌مزه با توجه اين كه شخص به دفعات فراوان ادرار مي ‌كند، فرد مبتلا تا 10 ليتر آب در روز مي ‌نوشد و وقتي به هوش باشد صدمه‌ اي براي بدن نخواهد داشت، اما اگر شخص دچار بي‌ هوشي شود، ديگر توان نوشيدن و جبران آب دفع شده از بدن را نخواهد داشت.
علايم مهم اين بيماري عبارت است از:

* پُرادراري؛ دفع مقدار زياد ادرار رقيق و بدون رنگ تا 15 ليتر در روز‌

* تشنگي بيش از حد

* و پُرنوشي كه تقريبا در تمام بيماران مبتلا به ديابت بي‌ مزه ديده مي ‌شود.

* در نوع شديد بيماري حجم زيادي از مايعات بدن به صورت ادرار از بدن بيمار دفع مي ‌شود كه گاهي اين مقدار به حدود 16 تا 24 ليتر در روز مي ‌رسد و شخص بيمار نياز به ادرار كردن در هر 30 تا 60 دقيقه را احساس مي‌ كند. در اين حالت اگر مقدار لازم آب و مايعات به بدن بيمار نرسد، ممكن است كم‌ آبي شديد در بدن شخص ايجاد شود كه موجب بروز ضعف، تب، حالت ‌هاي رواني، سُستي بيش از حد و مرگ مي ‌شود. به همين علت در برخورد با اين‌ گونه بيماران بايد آن ها را به سرعت به مراكز درماني منتقل كرد تا در ابتدا، علت بروز بيماري مشخص شود و سپس با درمان ابتدايي موجب جلوگيري از بروز عوارض بيماري در شخص شويم و در نهايت با بررسي دقيق، علت اصلي بروز بيماري كشف و درمان شود.

* خشكي دست ها

شرح بيماري

هورمون AVP يا هورمون ضدادرار، از هيپوفيز خلفي ترشح مي ‌شود. هيپوفيز خلفي از نسج عصبي مغز است و در واقع سلول‌ هايي كه AVP ترشح مي ‌كنند، پايانه ‌هاي عصبي را تشكيل مي‌ دهند.
AVP نوعي هورمون است كه از پايانه ‌هاي عصبي ترشح مي ‌شود و غير از هيپوفيز خلفي در جاهاي ديگر مغز نيز ترشح مي ‌شود، مانند مركز تشنگي در هيپوتالاموس. به همين دليل افراد مبتلا مدام تشنه هستند.

كانال ‌هايي به نام كانال ‌هاي عبور آب در لوله‌ هاي جمع ‌كننده ي ادرار(توبول ‌ها)‌ ناحيه عمقي نسج كليه(مدول ‌ها)‌ وجود دارند كه وقتي از نظر اسمزي، غلظت املاح زياد شده، به واسطه آن در اين قسمت املاح‌ دار مي‌ شود.

در اين فرآيند هورمون AVP كانال ‌ها را به جداره ي لوله‌ هاي جمع‌ كننده ي ادرار مي ‌چسباند و بر اساس اسمز، آب حركت مي ‌كند و وارد ناحيه ي عمقي نسج كليه شده، از طريق عروق خوني جذب مي ‌شوند. به همين دليل به آن، هورمون ضدادرار گفته مي ‌شود.

براي آن كه اين هورمون كار كند، بايد هيپوفيز خلفي و قسمت هيپوتالاموس و نواحي عمقي نسج كليه سالم باشند. در غير اين صورت ادرار زياد دفع خواهد شد. تومورها، ضايعات، ضربه‌ به سر و اشعه درماني در نواحي هيپوفيز و هيپوتالاموس در ترشح AVP اختلال ايجاد مي ‌كنند كه مي ‌تواند گذرا و حتي دائمي باشد.

اگر نواحي عمقي نسج كليه بر اثر سنگ‌ هاي كليه، بيماري ‌هاي مزمن كليه، فشار خون و داروهاي مختلف تخريب شود، ديگر جذب آب اتفاق نمي ‌افتد.

گاهي افراد به علل مختلف، آب زيادي مي ‌نوشند، مثلا تشنگي زياد بر اثر مصرف برخي داروهاي اعصاب كه دهان را خشك مي ‌كنند و فرد به جاي نوشيدن روزانه 2 ليتر آب، مجبور به استفاده 5 الي 6 ليتر آب مي ‌شود كه به دنبال آن در عمق كليه پديده شسته شدن بر اثر ورود و خروج زياد آب رخ مي‌ دهد و كاهش املاح و اختلال در جذب آب ايجاد مي‌ شود.

تشخيص بيماري


يكي از مهم ‌ترين تغييراتي كه در بيماران ديابت بي ‌مزه رخ مي ‌دهد، پايين آمدن وزن مخصوص ادرار صبحگاهي است. به عنوان مثال اگر وزن مخصوص ادرار صبحگاهي 030/1 باشد، در اين بيماران وزن بسيار پايين‌ تر است.
تست تشخيصي بيماري

بستري كردن و تشنه نگه داشتن بيمار براي چند ساعت و غليظ نشدن ادرار در اين مدت، دليل محكمي براي تشخيص اين بيماري است.

درمان


براي درمان اين بيماري، هورمون مورد نظر تهيه شده و همانند قطره ي بيني يا اسپري مصرف مي ‌شود و از آن جا كه هورمون DDAVP بسيار كوچك است، از طريق استنشاق مخاط بيني جذب و اثرگذار است، ولي اگر اين بيماري بر اثر اختلال در كليه باشد، بايد ابتدا بيماري كليوي درمان شود.
معمولا درمان بيماري تا آخر عمر است و بيمار بايد هميشه از قطره استفاده كند.

گاهي در ايام حاملگي شاهد تشديد بيماري هستيم كه بنابه صلاح پزشك متخصص، دوز دارو تغيير مي‌ كند، ولي آن چه در اين بيماري اهميت دارد، آن است كه هر قدر از اين دارو كمتر خورده شود و كمتر آب نوشيده شود، كليه جذب بهتري خواهد داشت.


-----------------
بيژن

به اين مطلب امتياز دهيد:

0
knowclub #4

پستها: 16777215

آف لاين
2011/02/16 11:56:04 		ديابت چه بلايي سر چشم ها مي آورد؟



احتمالا همه ديابتي ها اين را مي دانند كه بيماري شان در بلندمدت، تهديدي براي سلامت چشم شان است، ولي به احتمال زياد، بيشترشان نمي دانند كه ديابت يكي از چهار علت اصلي نابينايي در دنياست.

ديابت مي تواند باعث بروز آب مرواريد، آب سياه و خون ريزي هاي عروقي در چشم شما شود. پس براي پيشگيري از اين عوارض و مقابله با آن ها بايد به فكر بود و اقدام كرد.



ميزان شيوع عوارض ديابت با مدت زمان ابتلا به اين بيماري، سن بيمار، ميزان كنترل قند خون و ژنتيك افراد رابطه مستقيم دارد.

معمولا قند بالا باعث مختل شدن عملكرد سلول هاي بدن مي شود و در مراحل انتهايي، در چشم ايجاد خون ريزي مي كند و كار به ليزر عروق خون ريزي كننده مي رسد. در اين مرحله، ديابت مشكلات چشمي و كليوي زيادي ايجاد مي كند.

بر اثر خرابي عروق چشمي، عروق خزه مانند ريز و نابجايي در چشم رشد مي كنند كه به راحتي پاره شده و خون ريزي هاي بدي ايجاد مي كنند و به طور كامل ديد فرد را مي گيرند.

بهترين كار اين است كه بيمار، قند خونش را بدون تغيير در يك حد مطلوب نگه دارد. اكثر مردم فكر مي كنند كه اگر قند خون ناشتاي آنها نزديك به 100 شود، ديگر مشكلي ندارند، ولي اين طور نيست.

طبق جديدترين مطالعات، قند خون بايد كمترين نوسان (تغيير) را داشته باشد؛ يعني شخص بايد قند غيرناشتاي خودش را نيم ساعت، دو ساعت و چهار ساعت پس از غذا بررسي كند تا يك رفتار غذايي و دارويي مشخص به دست آورد و قند خونش هيچ وقت بالاي 200 نرود.

با توجه به شيوع بالاى ديابت در جامعه و گرفتارى چشم به عنوان يكى از ارگان هاى هدف در اين بيمارى، مطلب ذيل به شكل پاسخ به سئوال هاى شايع تهيه گرديده است تا خوانندگان محترم را از عوارض چشمى اين بيمارى، نحوه مقابله و درمان هاى شايع آن تا حدى آگاه سازد.

چگونه ديابت روى چشم اثر مى گذارد؟

بيمارى ديابت روى چشم و بينايى به طرق مختلف تاثير مى گذارد از جمله ايجاد اختلال در بينايى، كاتاراكت (آب مرواريد) در سنين پايين، آب سياه (گلوكوم)، تاثير روى عصب بينايي، فلج موقت عضلات خارج چشمى و دوبينى. ولى مهم ترين و شايع ترين اين عوارض، تاثير روى پرده چشم (شبكيه) است.

ديابت چگونه روى پرده چشم (شبكيه) تاثير مى گذارد؟

بيمارى ديابت بر روى عروق پرده چشم تاثير گذاشته و باعث خونريزى در پرده چشم و نشت مواد داخل رگ به روى شبكيه (ايجاد ورم پرده چشم) و در نهايت سبب به وجود آمدن عروق جديد روى پرده چشم مى شود. اين عروق جديد نيز مى توانند سبب خونريزى در داخل حفره چشم شوند.

چه عواملى سبب تشديد ضايعات ديابت در چشم مى شوند؟

هر چقدر كه مدت زمان ابتلا به ديابت بيشتر باشد، بروز ضايعات در چشم بيشتر است، طورى كه 80 درصد افرادى كه 15 سال يا بيشتر از ابتلا به ديابت آنها مى گذرد، درجاتى از درگيرى شبكيه را دارند. ساير عوامل خطر براى بروز اين ضايعات در چشم شامل فشار خون بالا، كم خونى (آنمى)، بيمارى هاى كليوى، حاملگى و افزايش چربى هاى خون است.

چگونه مى توان از بروز ضايعات چشمى در جريان ديابت جلوگيرى كرد؟

درمان قاطع براى پيشگيرى از اين ضايعات وجود ندارد، ولى ثابت شده است كه كنترل دقيق قند خون مى تواند بروز اين ضايعات را به تعويق بيندازد.

علاوه بر كنترل دقيق قند خون، انجام ورزش منظم، كنترل فشار خون، حفظ وزن مناسب بدن و پرهيز از استعمال دخانيات هم مى توانند به جلوگيرى از بروز عوارض چشمي ديابت كمك كنند.

چگونه مى توان به بروز ضايعات چشمى در اثر ديابت پى برد؟

نكته مهم اين است كه در مراحل ابتدايى درگيرى چشم در ديابت، هيچ علامت خاصى وجود ندارد و كاهش ديد جزء علائمى است كه در مراحل پيشرفته بيمارى ديده مى شود. به همين علت لازم است كه معاينات منظم توسط چشم پزشك صورت بگيرد، زيرا تشخيص به موقع و درمان سريع مى تواند از پيشرفت ضايعات جلوگيرى كرده و بينايى بيمار را حفظ كند.

معاينات چشمى در چه فواصلى بايد انجام شود؟

در مواردى كه ديابت نوع دو در سن بالاي 35 سال وجود دارد، در همان بدو تشخيص ديابت، معاينات چشمى لازم است و در صورتى كه ديابت نوع اول باشد (سن زير 35 سال) 10 سال پس از تشخيص ديابت، اولين زمان معاينه خواهد بود و در هر دو مورد، در صورتى كه علائمي دال بر گرفتارى شبكيه وجود نداشته باشد، معاينات بايد هر سال انجام شود و در صورتى كه ضايعاتى در سطح شبكيه توسط چشم پزشك مشاهده شود، بنا به صلاحديد پزشك هر 4 تا 6 ماه يك بار اين معاينات تكرار خواهد شد. در هر بار معاينه براى ديدن كامل پرده چشم (شبكيه) از قطره هاى مخصوص استفاده مى شود كه مردمك (سياهى) چشم را بزرگ تر از حد معمول مى كند و ديد چشم مدت 4 تا 6 ساعت مختل خواهد بود.

چه آزمايشاتى در اين موارد انجام مى شود؟

مهم ترين تستى كه در جريان ديابت ممكن است انجام شود آنژيوگرافى است كه بر خلاف آنژيوگرافى قلب، روش ساده اى است، به طورى كه ماده فلورسئين در يكى از رگ هاى روى دست (ساعد يا بازو) تزريق مى شود و سپس دوربينى كه در جلوى چشم بيمار قرار گرفته است، عكس هايى را از روى سطح شبكيه مى گيرد. اين كار به پزشك كمك مى كند كه متوجه شود چه نواحى اى از شبكيه را مى تواند با ليزر درمان كند.

چه درمان هايى براى عوارض چشمى ديابت وجود دارد؟

يكى از درمان هاى مهم و اصلى براى ديابت، انجام ليزر براى عوارض ديابت روى شبكيه است. ليزر براى مواردى انجام مى شود كه يا تورم شديدى در ناحيه لكه زرد چشم وجود دارد، و يا عروق خونى زيادى بر روى سطح شبكيه تشكيل شده است. نكته مهم در اين قسمت اين است كه ليزر غالبا باعث افزايش ديد نمى شود و انجام ليزردرمانى غالبا براى حفظ بينايى است و مى تواند سبب جلوگيرى از نابينايى در 80 درصد از بيماران شود.

در مواردى كه خونريزى شديد در داخل كره چشم وجود داشته باشد و يا عروق جديد سبب ايجاد پارگى و جداشدگى پرده چشم شده باشد، انجام عمل جراحى (ويتروكتومى) به بهبود بينايى چشم كمك مى كند.

ليزردرمانى چگونه انجام مى شود؟

انجام ليزردرمانى به شكل سرپايى است، يعنى نيازى به بسترى شدن يا ناشتا بودن بيمار ندارد. بيمار پس از آن كه مردمك چشم توسط قطره هاى مخصوص باز شد، پشت دستگاهى مى نشيند و غالبا يك لنز خاص روى چشم بيمار قرار مى گيرد و دوز خاصى از نور ليزر به داخل كره چشم تابيده مى شود. در اين موارد بيمار معمولا درد كمى احساس مي كند و از حركت چشم ها حين اين درمان بايد خوداري كند.

ليزردرمانى چه عوارضى دارد؟

ليزردرمانى عوارضى مثل كاهش ديد محيطى، اختلال در ديد رنگ و كاهش ديد در شب را دارد. گاهى نيز سبب كاهش ديد مركزى مى شود كه اغلب موقتي است. از آنجايى كه هيچ درمانى بدون عارضه نيست، بايد در نظر داشت كه خطرات ناشى از ليزر به مراتب كمتر از زمانى است كه هيچ درمانى صورت نگيرد.

درمان جراحى در ديابت چيست؟

در مواردى كه عروق تازه ي ايجاد شده سبب خونريزى در داخل كره چشم و يا جداشدگى پرده چشم شوند، نياز به جراحى خاصى است كه به آن ويتروكتومى مى گويند.

در پايان يادآور مى شويم كه بايد با معاينات دوره اى منظم توسط چشم پزشك، از كاهش ديد در بيماري ديابت، جلوگيرى كرد.

-----------------
شهرزاد

به اين مطلب امتياز دهيد:

0
amirjahani #5
پستها: 60

آف لاين
2011/03/06 23:49:39 		آيا گياهخواري براي ديابتي ها مفيد است؟

وقتي فردي متوجه مي شود كه مبتلا به ديابت شده است، در مرحله اول احساس نگراني شديدي مي كند. در اين حالت، اولين كاري كه براي كنترل قند خونش انجام مي دهد، تغيير در برنامه غذايي خود است. اگرچه اين كار اولين قدم در درمان بيماري ديابت به ويژه ديابت نوع دو مي باشد، اما انتخاب برنامه هاي غذايي غير اصولي كه توسط خيلي از افراد به بيمار توصيه مي شود، الزاما براي كنترل قند خون مفيد نخواهد بود.

اگر فكر مي كنيد كه شايد رژيم گياهخواري براي بهبود ديابت تان مفيد باشد، بايد بدانيد كه اين رژيم ، بيماري شما را درمان نمي كند، ولي ممكن است فوايدي را در مقايسه با رژيم هاي غيرگياهخواري داشته باشد از جمله : كنترل بهتر وزن ، كاهش خطر برخي عوارض مرتبط با ديابت و افزايش پاسخگويي بدن به انسولين.

الگوي واحدي براي گياهخواري وجود ندارد و رژيم هاي گياهخواري متفاوتي وجود دارند، ولي اغلب رژيم هاي گياهخواري شامل گروه هاي زير است:

- گياهخواران مطلق: تنها غذاهاي گياهي مي خورند و به هيچ وجه محصولات حيواني مثل گوشت قرمز ، ماكيان، ماهي، شير، تخم مرغ و پنير را مصرف نمي كنند.

- گياهخواران لبنيات خوار: شير و محصولات لبني را در كنار غذاهاي گياهي مصرف مي كنند، ولي تخم مرغ، گوشت قرمز، ماكيان و ماهي را نمي خورند.

- گياهخواران تخم مرغ و لبنيات خوار : تخم مرغ ، شير و محصولات لبني را علاوه بر غذاهاي گياهي مصرف مي كنند، ولي گوشت قرمز، ماهي و ماكيان را نمي خورند.
مزاياي رژيم گياهخواري براي افراد ديابتي:

مزاياي يك رژيم غذايي گياهخواري براي افراد مبتلا به ديابت، وابسته به نوع رژيم انتخابي آنها و همچنين گزينه هاي غذايي شان متغير است. اگر افراد انتخاب هاي سالم ، مغذي و پرفيبر داشته باشند، از مزاياي رژيم گياهخواري بهره مند مي شوند، ولي اگر غذاهايي كه براي خوردن برمي گزينند سالم نباشند و در حد متعادل مصرف نشوند، رژيم گياهخواري كمكي نمي كند.

يك رژيم گياهخواري صحيح مي تواند مزايايي به شرح زير را براي افراد ديابتي در بر داشته باشد:

- ايجاد يك وزن سالم و متناسب: رژيم هاي گياهخواري سالم اغلب كم كالري تر از رژيم هاي غير گياهخواري هستند، لذا مي توانند به كنترل بهتر وزن كمك كنند. همچنين افرادي كه رژيم گياهخواري دارند، شاخص توده بدني (BMI) كمتري از افراد غير گياهخوار دارند. داشتن يك وزن سالم مي تواند به افزايش پاسخگويي به انسولين و كاهش خطر عوارض مرتبط با ديابت كمك كند.

- بهبود كنترل قند خون و حساسيت (پاسخگويي) به انسولين: مطالعات متعدد نشان داده اند كه مصرف سبزيجات، ميوه ها، غلات سبوس دار، حبوبات و آجيل (يك رژيم غذايي گياهخواري صحيح ) مي تواند كنترل قند خون را ارتقا بخشد و حساسيت بدن شما به انسولين را افزايش دهد. لذا ممكن است نياز به دارودرماني را كاهش دهد و خطر بروز عوارض مرتبط با ديابت را كاهش دهد.

- كاهش خطر بيماري هاي قلبي عروقي: يك رژيم گياهخواري صحيح بدون كلسترول بوده و ميزان چربي هاي اشباع در آن كم است و معمولا غني از فيبر محلول مي باشد.

پژوهش هاي متعدد نشان داده اند كه يك رژيم غذايي گياهخواري كم چرب مي تواند خطر بيماري هاي قلبي عروقي كه يكي از عوارض رايج ديابت است را كاهش دهد.

رژيم گياهخواري هم بايد سالم باشد

برخي افراد غذاهاي حيواني را ترك مي كنند و به مصرف خوراكي هايي ناسالم با منشا گياهي مي آورند و تصور مي كنند كه از مزاياي رژيم گياهخواري بهره مند شده اند.

استفاده از انواع فست فودهاي گياهي مانند برگرهاي گياهي سرخ شده و حاوي چربي ترانس بالا و يا مصرف انواع ميوه جات حاوي قند ساده فراوان(مانند خرما، خربزه) كه سريعا جذب مي شود ، قطعا روي قند خون شما تاثير منفي مي گذارند.

توجه به اين نكته ضروري است كه يك رژيم گياهخواري مفيد شامل انتخاب هاي غذايي صحيح و مصرف مواد مغذي سالم در حد متعادل و حساب شده است. لذا اگر به ديابت مبتلا هستيد و قصد داريد از يك رژيم گياهخواري پيروي كنيد، قبل از آن، با يك متخصص تغذيه مشورت كنيد و از وي راهنمايي بگيريد. متخصص تغذيه براي تهيه يك برنامه غذايي سالم كه تامين كننده تمام نيازهاي غذايي و مقادير صحيح كالري براي حفظ يك وزن سالم باشد، موثر است. علاوه بر آن كه به شما آموزش خواهد داد چگونه ميزان كربوهيدرات دريافتي خود را بشماريد.

-----------------
امير جهاني

به اين مطلب امتياز دهيد:

0
كاربران حاضر:
صفحات : [1] 2 بعدي

شما از امتياز لازم براي پاسخ به موضوع مطروحه دركلوب برخوردار نيستيد.


| زمان ايجاد: 0.1920509 ثانيه. | کاربران آنلاين - 0 | ميهمانان آنلاين - 1 | اين بخش متعلق است به: كانون دانش |

ايميل به مدير سايت | پرسش از مدير | فيد آر اس اس همسنگان | پیشنهاد و انتقاد | شرايط عضويت | توصيه هاي امنيتي