عرق كردن فرايندي مفيد براي حفظ سلامت بدن است، هر چند كه بوي عرق چندشآور است. پژوهشگران ميگويند بدن زنان ديرتر از مردان عرق ميكند و اين خوب نيست!
بسياري از خانمها حاضرند به هر شيوه ممكني مانع عرق كردن بدن شان شوند. برخي هم به قول خود خوششانس هستند و بدن شان به طور طبيعي كم عرق ميكند.
پژوهشگران ژاپني كه در مورد فعاليت غدد عرق بدن انسان پژوهش ميكنند ميگويند كه عرق كردن براي حفظ سلامت بدن مفيد است و كم عرق كردن از تواناييهاي بدني ميكاهد.
غدد عرق به سيستم تهويه بدن تعبير ميشوند. با ترشح عرق از دماي بدن هنگام فعاليتهاي بدني و در هواي گرم كاسته ميشود.
نخستين نتيجه حاكي از آن است كه تمرين پيوسته موجب ترشح سريعتر عرق ميشود. به عبارت ديگر بدن ورزشكاران يا افرادي كه مرتب ورزش ميكنند سريعتر عرق ميكند.
نتيجه ديگري كه پژوهشگران ژاپني در اين تحقيق يافتند حاكي از آن است كه فعاليت غدد عرق در بدن زنان در دماي بالاتري نسبت به مردان آغاز ميشود. احتمال داده ميشود كه هورمون تستوسترون در آغاز فعاليت غدد عرق نقش موثري داشته باشد.
گذشته از تأثير تستوسترون، پژوهشگران ژاپني ميگويند كه بدن زنان در مقايسه با بدن مردان حجم كمتري مايعات دارد. از آنجا كه خطر كمبود آب در صورت عرق كردن، بدن را تهديد ميكند، بدن زنان در برابر از دست دادن آب مقاومت ميكند.
پژوهشگران ژاپني ميگويند كه بدن زنان راهكارهايي براي حفظ تعادل خود يافته است كه يكي از آن ها ديرتر عرق كردن است.
اما نكته مهم اينجاست كه هنگام فعاليت و افزايش دماي دروني بدن، هر چه عرق كردن ديرترآغاز شود، توان عمومي بدن براي ادامه فعاليت كمتر ميشود.
تعريق زياد
پزشكان ميگويند عرق كردن يك ويژگي فردي است و گاهي عرق كردن زياد براي يك فرد طبيعي است، اما در صورتي كه ميزان عرق كردن واقعا بيش از حد باشد، بايد ريشه آن را در بيماريها جستوجو كرد؛ براي مثال برخي داروها حجم عرق بدن را افزايش ميدهند. همچنين برخي بيماريها نظير پركاري غده تيروئيد ، ديابت و مالاريا هم به اين مشكل دامن ميزنند.
اما اگر هيچ يك از اين موارد دليل عرق كردن بيش از حد نباشد، ميتوان آن را به ويژگيهاي فردي ربط داد و تنها راه چاره آن استفاده از اسپري و دئودورانتها خواهد بود. البته در برخي موارد، استفاده از قرص هم تحت نظر پزشك تجويز ميشود كه حجم عرق را كاهش ميدهد.
چه وقت به پزشك مراجعه كنيم؟
- عرق كردن به حدى است كه لباس و كفش را خيس مى كند يا از صورت مى چكد، حتى وقتى هواى اتاق خنك است.
- عرق كردن مانع انجام فعاليت هاى روزمره مى شود.
- به طور مداوم يا مكرر تب، سرگيجه يا نبض تند وجود دارد.
- عرق، بلورهاى رنگى روى پوست تشكيل مى دهد يا تحريك پوستى ايجاد مى كند.
با این 10 توصیه کمتر عرق بریزید
عرق کردن، یکی از مشکلاتی است که در روزهای گرم تابستان انسان را آزار میدهد. برخی افراد از بوی عرق کلافه هستند و برخی دیگر از لکههایی که عرق روی لباسهایشان برجای میگذارد، گله میکنند.
با این 10 توصیه میتوانید از میزان تعریق بدنتان بکاهید و کمتر آزار ببینید.
1- استرستان را کم کنید.
تنشهای بیش از حد روزانه و استرس باعث تعریق بیشتر میشوند. برای کاهش تعریق، کمی آرامتر باشید و استرس خود را کنترل کنید.
2- لباس نخی روشن و کفش چرمی بپوشید.
الیاف طبیعی مثل کتان یا پنبه عرق را به خوبی به خود میگیرند، در حالی که الیاف مصنوعی آن را جذب نمیکنند و باعث رطوبت بیشتر آن ناحیه و بوی بد عرق میشوند، بنابراین بهتر است در فصول گرم، لباسهای نخی نازک و روشن بپوشید که نور خورشید را کمتر جذب میکنند و خنکتر هستند.
بهتر است کفش را هم از نوع جلوباز و از جنس چرم انتخاب کنید، زیرا کفشهای بسته آن هم از جنس مصنوعی، باعث تعریق بیشتر پا و بوی نامطبوع آن میشوند.
3- عصاره مریمگلی استفاده کنید.
برخی گیاهان دارویی مانند «مریمگلی» باعث کاهش تعریق میشوند. میتوانید روزانه 25 قطره از عصاره این گیاه را در لیوان آب بریزید و بنوشید، یا به طور موضعی در زیر بغلتان بمالید.
البته مصرف عصاره این گیاه به کودکان، زنان باردار و افرادی که در معرض ابتلا به سرطان پستان هستند، توصیه نمیشود.
4- شام سبکی بخورید.
اگر شبها در خواب زیاد عرق میکنید، قبل از خواب، شام مفصل نخورید، زیرا اگر چند ساعت قبل از خواب، شام سبکی میل کنید، غذایتان سریعتر هضم میشود و در نتیجه دستگاه گوارش مجبور نیست طی خواب فعال باشد و سموم را به شکل عرق از بدن دفع کند.
5- از دئودورانتها یا برچسبهای ضدتعریق استفاده کنید.
برچسبهایی در بازار وجود دارند که با قرار زدن آنها در زیر بغل، عرق را جذب میکنند و اجازه نمیدهند روی لباس لکهای بیفتد.
دئودورانتهایی نیز وجود دارند که نه تنها بوی نامطبوع عرق را از بین میبرند، بلکه میزان تعریق را هم تنظیم میکنند. در این روزها میتوانید از آنها استفاده کنید.
6- مصرف نوشیدنیهای کافئیندار را کم کنید.
نوشیدن برخی مایعات از جمله چای، قهوه و نوشابه های کولا میتواند باعث افزایش تعریق در فصلهای گرم شود. پس مصرف آنها را به حداقل برسانید.
7- اپیلاسیون را فراموش نکنید.
تعریق، عکسالعمل طبیعی بدن برای کاهش دما و رساندن آن به دمای 37 درجه است. عرق ترکیبی از املاح و آب است و بوی نامطبوعی ندارد و آنچه باعث بوی بد آن میشود، باکتریهایی هستند که روی پوست زندگی میکنند و در محیط گرم و مرطوب مثل زیربغل تکثیر میشوند.
موهای این مناطق جایگاه مناسبی برای رشد باکتریها هستند، زیرا رطوبت را در خود نگهمیدارند.
بهترین توصیه برای از بین بردن بوی نامطبوع عرق، اپیلاسیون (زدودن موهای زائد) زیربغل و پاها و شستشوی روزانه بدن با صابون یا شامپو و خشککردن کامل بدن از جمله بین انگشتان پا است
8- مقدار پروتئین دریافتیتان را متعادل کنید.
هضم غذا با افزایش دمای بدن همراه است. هر چه وعده غذاییای که مصرف میکنید حاوی پروتئین بیشتری باشد، دمای بدنتان بالاتر میرود و بیشتر عرق میکنید. منابع پروتئین عبارتند از : انواع گوشت ها، تخم مرغ و حبوبات.
9- آب خیلی سرد ننوشید.
نوشیدن مایعات خیلی سرد باعث ایجاد تغییرات شدید دما در بدن و تعریق بیشتر میشود. بر خلاف آنچه تصور میکنیم، نوشیدن آب خنک باعث کاهش دما و خنک شدن بدن نمیشود. وقتی بدن خنکی آب را احساس میکند، عکسالعمل نشان میدهد و سعی میکند خود را گرم کند و افزایش دمای بدن در این حالت، باعث تعریق بیشتر میشود.
برعکس وقتی مایع گرمی مینوشیم، بدن سعی میکند خود را خنک کند. ولی از آنجا که نوشیدن مایعات گرم در تابستان دلچسب نیست، بهترین توصیه، مصرف مایعاتی است که دمای ولرم دارند.
10- غذاهای کمادویه بخورید.
ادویهها میتوانند باعث بالا رفتن دمای بدن و افزایش تعریق شوند. مصرف سبزیهایی نظیر سیر و پیاز نیز روی بوی عرق تاثیر میگذارد و آن را بدبو میکند.
برخی موادغذایی حاوی روی نظیر نان گندم سبوس دار هم همین تاثیر را دارند، اما بدن به روی نیاز دارد و نمیتوان منابع حاوی آن را از برنامه غذایی حذف کرد.
نیازی نیست با فرارسیدن فصلهای گرم سال، ادویه را کاملا از برنامهغذایی خود حذف کنید، فقط کافی است میزان آن را کاهش دهید.
لازم است بدانيم براي كمردرد هيچ راه حل سادهاي وجود ندارد. اگرچه پزشك، شما را به سمت مسير بهبودي هدايت ميكند، ولي داشتن يك كمر سالم و بدون درد كاملا به خود شما بستگي دارد.
تنها شما ميتوانيد وضعيت نشستن خود را بهبود ببخشيد و از فشارهاي وارده به كمر در ضمن فعاليتهاي روزانه جلوگيري كنيد.
همچنين تنها شما هستيد كه با دنبال كردن يك برنامه ورزشي روزانه، به قوي كردن عضلات شكم و پشت خود كمك ميكنيد. با انعطاف پذيري و قوي نگه داشتن ستون فقرات خود، سه قوس طبيعي پشت خود را در وضعيت طبيعي حفظ خواهيد كرد. همچنين راستاي ستون فقرات موزون خواهد ماند. يك وضعيت نامناسب قرار گرفتن بدن باعث كشيدگي كمر گشته و سبب آسيب آن ميشود.
افزايش قوس كمر در نتيجه ي ضعف عضلات شكم ميباشد. عضلات ضعيف شكم، كمر را از داشتن يك حايل قوي محروم ميكند. خم شدن، بلند كردن اجسام، ايستادن يا نشستن به صورت ناصحيح ميتواند دردهايي در كمر شما ايجاد كند. همچنين اين درد ممكن است ناشي از پيچخوردگي در تصادفات ماشيني يا آسيبهاي ورزشي باشد.
پارگي ديسك نيز وقتي رخ ميدهد كه بخش نرم مياني ديسك بيرون بيايد و بر انتهاي اعصاب فشار وارد كند.
فقط با رعايت چند نكته ساده در محل كار، خانه و در زندگي روزمره، ميتوان از بيماري هاي جسمي كه معمولا در پيري به سراغ ما ميآيد، راحت شد. تصور كنيد كه در 70 سالگي، به اندازه وقتي كه 25 ساله هستيد، بتوانيد تحرك داشته باشيد، بدون اين كه دردهاي رايج دوران پيري به سراغ شما بيايد.
پژوهشگران علوم پزشكي در موسسه ملي "سوء مصرف دارو" در مريلند آمريكا مي گويند نتايج تحقيقات آن ها نشان مي دهد انتشار امواج الكترومغناطيسي تلفن همراه مي تواند بخش هايي از مغز را كه در نزديكي گوشي قرار دارند تحريك كند و فعاليت آن بخش را افزايش مي دهد.
استفاده از تلفن همراه پيش تر نگراني هايي را ميان كاربران اين وسيله ايجاد كرده بود، به طوري كه بارها مسئله هايي درباره احتمال ايجاد تومورهاي مغزي در پي استفاده از تلفن همراه مطرح شد كه همين موضوع دانشمندان را به بررسي تاثير امواج الكترومغناطيسي اين وسيله روي مغز سوق داد، اما نتيجه عكسي از اين مطالعات به دست آمد.
مطالعات تازه محققان درباره تاثير استفاده از تلفن همراه، وجود هرگونه تاثير مخرب از اين وسيله را روي مغز رد كرد.
اين مطالعات نشان مي دهد، امواج راديويي ناشي از استفاده از تلفن هاي همراه، بخش هايي از مغز را كه در نزديكي آنتن تلفن همراه قرار دارند، فعال تر مي كند.
تا كنون نيز هيچ نشانه اي از آسيب ديدگي در اين بخش از مغز (نزديكي گوشي) با استفاده از تلفن همراه، ديده نشده است.
محققان در اين آزمايش از47 داوطلب، اسكن مغزي گرفتند تا تغييرات گلوكزهاي متابوليسم شده مغز آنان را هنگام استفاده از گوشي تلفن همراه، بررسي كنند.
محققان در پي اين آزمايش دريافتند 50 دقيقه مكالمه با تلفن همراه، متابوليسم گلوكز را در بخش هاي مغزي نزديك به گوشي تا هفت درصد افزايش مي دهد.
تاثير امواج ناشي از گوشي و آنتن تلفن همراه بر بدن انسان امواج گوشي و آنتن هاي تلفن همراه در زمره امواج فركانس راديويي قرار مي گيرند، به عبارتي اين محدوده مربوط به امواج غير يونيزه كننده است كه اثر تخريبي روي بافت هاي زنده نداشته و فقط منجر به افزايش دماي ناحيه اي از بدن مي شوند كه در معرض تابش قرار گرفته است.
ميزان امواج در نزديكي آنتن كمتر است
انرژي جذب شده در بدن ناشي از آنتن تلفن همراه، در نزديكي آنتن كمترين مقدار است و با دور شدن شخص تا فاصله 100 متري افزايش و سپس شروع به كاهش مي كند، از طريق ديگر با افزايش فاصله از آنتن، افزايش توان گوشي براي جلوگيري از كاهش كيفيت گيرندگي، توان ناشي از گوشي افزايش مي يابد.
تاثير امواج تلفن همراه بر كودكان
كودكان بيشتر در معرض خطر امواج تلفن همراه هستند. كودكان به علت سيستم عصبي در حال رشد و جذب انرژي بيشتر از ناحيه سر، بيشتر در معرض خطر امواج تلفن همراه هستند و بايد كودكان را از استفاده زياد از تلفن همراه برحذر داشت.
افرادي كه تنظيم كننده ضربان قلب در بدن دارند
افرادي كه تنظيم كننده ضربان قلب در بدن دارند با احتياط از تلفن همراه استفاده كنند. افرادي كه در بدن آن ها از قطعات كاشتني مانند تنظيم كننده ضربان قلب استفاده شده، بايد محدوديت در استفاده از تلفن همراه و حضور در ميادين امواج فركانس راديويي داشته باشند، زيرا اين موارد كيفيت زندگي را تحت تاثير قرار مي دهد.
تاثير امواج تلفن همراه بر يادگيري و حافظه
استفاده از تلفن همراه ممكن است اثرات زيان آوري روي عملكردهاي اداركي انسان مانند حافظه و تمركز ايجاد كند، با اين وجود مطالعاتي كه تشعشعات امواج فركانس راديويي با سطح پايين را بر روي حيوانات بررسي كرده، تاثيري برعملكردهاي اداركي گزارش نكرده است.
اثر موبايل بر گوش
اثر موبايل بر گوش انسان در دراز مدت به صورت احساس اصوات اضافي تاييد شده است. عموما توافق هايي بر اين امر وجود دارد كه انرژي فركانس راديويي باعث انبساط بافت هاي مغز مي شود كه ناشي از تغييرات حرارت كوچك اما سريع بافت ها است.
اين امر باعث ايجاد امواج فشاري مي شود كه از طريق جمجمه به گوش دروني فرستاده مي شود، جايي كه گيرنده هاي حساس صوتي در آن جا قرار دارند. به اين ترتيب، اثر حرارتي موبايل بر گوش انسان در دراز مدت وبه صورت احساس اصوات وز وز، هيس هيس يا تق تق تاييد مي شود.
تاثير تخريبي موبايل بر سلامتي چشم
تاثير تخريبي موبايل بر سلامتي چشم انسان منتفي است بر اساس نتايج بررسي هاي علمي، تاثير تشعشعات ميدان هاي فركانس راديويي بر آغاز و رشد تومورهاي سرطاني ثابت نشده است.
جديدترين يافته هاي حفاظت در برابر اشعه فدرال آلمان نيز خطر پيشرفت سرطان در اثر امواج تلفن همراه را تاييد نكرده است، همچنين تاثير تخريبي موبايل بر سلامتي چشم انسان منتفي اعلام شده است.
حرف آخر
عده اي بالا رفتن سوخت و ساز در سلول هاي مغزي را نشانه بدي دانسته و از آن به عنوان زمينه ساز ايجاد تومورها ياد كرده اند و عده اي ديگر اين افزايش سوخت و ساز را به "افزايش فعاليت" تعبير كرده و آن را مثبت در نظر گرفته اند.
حقيقت امر اين است كه كل اين ماجرا چيز چندان جديدي نيست و تنها درصد و آمار ارائه شده در تحقيق فوق است كه جديد به نظر مي رسد، قبلا هم طي تحقيقاتي اعلام شده بود كه امواج الكترومغناطيس موبايل مي توانند توسط پوست و بافت هاي مجاور جذب شوند و حرارت به صورت موضعي كمي بالا رود، اين بالا رفتن حرارت و افزايش جريان خون موضعي ناشي از آن مي تواند باعث افزايش مصرف انرژي و افزايش سوخت و ساز در سلول هاي مغزي ناحيه شود.
سازمان جهاني بهداشت از سال 1996 پروژه اي بين المللي را با نام پروژه ميادين الكترومغناطيس (EMF Project) آغاز كرده است كه در آن به جمع آوري شواهد مرتبط با تاثير امواج الكترومغناطيس در سلامت افراد مي پردازد، با اين حال اين سازمان اعلام مي كند كه تاكنون هيچ نشانه محكمي براي عوارض موبايل در سلامتي نيافته است و تنها مورد ثابت شده، افزايش ميزان سوانح رانندگي به دنبال استفاده از موبايل است (كه طبعا ربطي به امواج الكترومغناطيس ندارد) البته با توجه به اين كه بيشتر سرطان ها و تومورها روندي تدريجي دارند و گاه تا علامت دار و قابل تشخيص شدن آن ها ده ها سال طول مي كشد و از رواج تلفن همراه نيز كمتر از دو دهه مي گذرد، نمي توان به صراحت نقش امواج موبايل در شكل گيري چنين تومورهايي را رد يا تاييد كرد و بايد منتظر تحقيقاتي كه در سال هاي آينده انجام خواهند شد باشيم.
قاعدتا زماني كه غذا و دارو با هم مصرف مي شوند، واكنش هايي در بدن انجام مي گردد كه در اغلب موارد، اين واكنش ها باعث كاهش اثر داروها مي گردند.
داروسازان معتقدند غذايي كه مي خوريم، تركيب بسيار پيچيده اي از انواع مواد مغذي است. زماني كه دارويي را مصرف مي كنيم، علاوه بر مواد اصلي دارو، تركيبات ديگري هم كه در فرمولاسيون دارو وجود دارد، وارد بدن ما مي شود. بنابراين به عنوان يك قانون كلي، داروها نبايد همراه با غذا مصرف شوند، مگر اين كه پزشك توصيه كرده باشد.
دكتر تيرنگ نيستاني، متخصص تغذيه و رژيم غذايي و دانشيار انستيتو تحقيقات تغذيه و دانشگاه شهيد بهشتي در اين باره توضيحاتي را ارائه مي دهند:
آقاي دكتر! زماني كه فردي به عفونتي مبتلا مي شود و پزشك براي او آنتي بيوتيك تجويز مي كند آيا بايد رژيم غذايي خاصي داشته باشد؟
واقعيت امر اين است كه رژيم غذايي خاصي براي آنتي بيوتيك درماني نداريم. البته برنامه غذايي و مراقبت هاي تغذيه اي خاصي هم براي پيشگيري از عفونت، هم در زمان شدت پيداكردن آن و هم در زمان درمان، براي بيمار فراهم مي كنيم كه اين كار طبيعتا وظيفه متخصص تغذيه است.
وقتي فردي آنتي بيوتيك ميخورد چه مواد غذايي را بايد مصرف كند كه بتواند دوره عفونت و بيماري را راحت تر طي كند؟
بستگي به ماهيت آنتي بيوتيك دارد. همان طور كه مي دانيد معني لغوي آنتي بيوتيك، ضد حيات است. بنابراين با توجه به نوع آنتي بيوتيك، دوز استفاده، زمان مصرف، اين كه چه فردي آن را مصرف كند و واكنش او نسبت به دارو و عوارض داروها، بايد مواد غذايي خاصي مصرف كرد. بعضي از اين عوارض ممكن است مشترك باشند كه مهمترين آن ها عوارض گوارشي است. عوارض گوارشي ناشي از داروها عبارتند از: دل به هم خوردگي، اسهال، تهوع، ضعف، گيجي، سنگيني و...
حال اين سوال پيش مي آيد كه آيا امكان دارد با استفاده از مواد غذايي خاصي از اين حالتها پيشگيري كنيم يا به طور كلي آن ها را درمان كنيم؟
پاسخ اين است كه خيلي از مواقع با مصرف مواد غذايي، مشكل به طور كلي درمان نمي شود اما گاهي مي تواند به ما كمك كند. افرادي كه آنتي بيوتيك مصرف مي كنند يعني عفونت حادي دارند و طبيعتا اشتهاي شان تحت تاثير قرار مي گيرد. ولي به رغم اين بي اشتهايي توصيه مي شود خوردن ميوه و سبزي را فراموش نكنند.
بعضي از محققان در ميان ميوه ها روي سيب به دليل پكتيني كه داخل آن وجود دارد تاكيد مي كنند زيرا گفته مي شود پكتين سيب مي تواند تا حدودي اثر مثبت بر حالت تهوع ناشي از خوردن آنتي بيوتيك ها داشته باشد. سبزي هايي مانند اسفناج، كلم بروكلي، فلفل، هويج و... نيز به بيمار كمك مي كند تا به حالت ضعفش غلبه كند.
تداخل غذا و آنتي بيوتيك با توجه به نوع آنتي بيوتيك مي تواند متفاوت باشد. ما اين را ميدانيم كه بعضي از آنتي بيوتيك ها به ويژه خانواده پني سيلين ، آموكسي سيلين و آمپي سيلين سبب اختلال در جذب كلسيم مي شوند.
اگر مواد غني از كلسيم مانند انواع لبنيات يا سفيده تخم مرغ با آنتي بيوتيك ها مصرف شوند، مي توانند باعث كاهش اثر اين داروها شوند. به همين دليل توصيه مي شود كه آنتي بيوتيك ها را با اين مواد غذايي نخوريد.
بعضي از افراد به رغم اين كه مجبورند به دليل عفونتي كه دارند آنتي بيوتيك بخورند، رژيم غذايي خاصي هم دارند. اين افراد چه نكاتي را بايد رعايت كنند؟
افرادي كه رژيم غذايي خاصي دارند بيشتر كساني هستند كه رژيم هاي كاهش وزن دارند يا ديابتي هستند و در جهت كنترل قندخون رژيم مي گيرند. نكته اي كه بايد متذكر شوم اين است كه بيش از اين كه آنتي بيوتيك در اين رژيم ها مساله ساز باشد، توجهات نه چندان منطقي و علمي اطرافيان بيمار مي تواند مشكل ساز باشد.
به عنوان نمونه با يك عفونت گلوي ساده، برونشيت يا عفونت مجاري ادرار كه آنتي بيوتيك تجويز مي شود، تفكر اين كه مصرف آنتي بيوتيك موجب ضعف بدن مي شود پس بايد بيمار را تقويت كرد در افراد قوت مي گيرد.
بنابراين هر كس با توجه به فرهنگ و غذاهايي كه مي شناسد انواع غذاها را از پاچه گوسفند، آب گوشت و بلدرچين گرفته تا ميوه، سبزي و شيريني به فرد پيشنهاد مي كند و به طور كل برنامه غذايي بيمار را به هم مي ريزد.
نكته اي كه به نظر من بايد خيلي به آن توجه كرد اين است كه اگر برنامه غذايي فردي را متخصص تغذيه تنظيمكرده باشد، اين برنامه، برنامه اي نيست كه موجب ضعف ايمني و اختلال در وضعيت سوخت و ساز بدن شود. بنابراين نبايد نگران عوارض جانبي برنامه غذايي يا رژيم غذايي تاييدشده توسط متخصص تغذيه بود.
به هر حال هر فردي ممكن است در طول زندگي اش به عفونت هاي متفاوتي به ويژه عفونت تنفسي آن هم از نوع ويروسي مبتلا شود. بنابراين مداخلات تغذيه اي غيرعلمي و غيرتخصصي توسط اطرافيان جز اين كه مشكل بيمار را دو چندان كند، كاربرد ديگري ندارد.
بعضي از افراد را مي بينيم كه هنگام ضعف ناشي از بيماري از مكمل استفاده مي كنند. آيا امكان تداخل اين دسته مواد با آنتي بيوتيك ها وجود دارد؟
جز كلسيم كه ذكر شد ساير مكمل ها تا جايي كه مي دانم تاثير سويي در جذب آنتي بيوتيك ها و تاثيرگذاري آن ها ندارند. البته بد نيست در اين جا به اين نكته اشاره كنم كه بعضي از مواد غذايي مانند گريپ فروت و آب آن معمولا بيشترين تداخلات را با داروها دارند.
اگر كسي بخواهد همين آب گريپ فروتي كه گفتيد يا مواد لبني را كه سرشار از كلسيم هستند مصرف كند با چه فاصله زماني از خوردن آنتي بيوتيك ها بايد اين كار را انجام دهد؟
فاصله اي كه بايد بين خوردن غذا و آنتي بيوتيك وجود داشته باشد معمولا 2 تا 3 ساعت است. بعضي ها فاصله خوردن آنتي بيوتيك را 1 تا 2 ساعت قبل از غذا يا 2 تا 3 ساعت بعد از غذا در نظر مي گيرند كه فاصله خوبي است و دقيقا با فيزيولوژي بدن تطابق دارد.
خيلي كم پيش مي آيد كه پزشكان به بيماران شان توصيه كنند كه داروهاي تجويزشده را با مواد غذايي خاصي بخورند يا نخورند. چه توصيه اي به پزشكان و بيماران شان داريد؟
همان طور كه مي دانيد روزبه روز آنتي بيوتيك هاي جديدي وارد بازار مي شود و اين نشان دهنده مقاومت ميكروب ها نسبت به آنتي بيوتيك هاي قبلي است. گاهي اين مقاومت به دليل مصرف نابه جا و ناكافي آنتي بيوتيك يا مصرف خودسرانه و بدون نظر پزشك ايجاد شده است.
وقتي آنتي بيوتيك هاي جديدي وارد بازار مي شود بحث تداخل شان با غذا نيز جديد است و چه بسا اطلاعات مربوط به آن موجود يا در دسترس نباشد. به همين دليل از بيماران مي خواهم كه اطلاعات لازم را از پزشك شان بپرسند.
پس به اشتراگ بگذارید این صفحه را با: