ژیمناستیک ورزشی است که در آن حرکات نیازمندِ قدرت، انعطاف بدنی، چابکی، تعادل و هماهنگی اعضای بدن به نمایش گذاشته میشود. ژیمناستیک از تمرینات ورزشی که در یونان باستان انجام میشد، تکامل پیدا کرده و در سطح بینالمللی زیر نظر فدراسیون بینالمللی ژیمناستیک اداره میشود.
معروفترین بخش این رشته ورزشی ژیمناستیک هنری است که در مسابقات آن ورزشکاران زن در رشتههای حرکات زمینی، پرش از خرک، پارالل ناهمسطح و چوب موازنه و ژیمناستهای مرد در رشتههای حرکات زمینی، بارفیکس، پرش خرک، دار حلقه، پارالل، و خرک حلقه به رقابت با یکدیگر میپردازند. ژیمناستیک موزون، ایروبیک، آکروباتیک و ترامپولین بخشهای دیگر این رشته ورزشی را تشکیل میدهند. ژیمناستیک یک ورزش المپیکی است و از اولین دوره المپیک تاکنون در برنامه این مسابقات قرار داشتهاست. هماکنون ژیمناستیک المپیک از ۱۸ رویداد ورزشی جداگانه تشکیل میشود که ۱۴ رقابت در ژیمناستیک هنری، ۲ رقابت در ژیمناستیک موزون و ۲ رقابت در ترامپولین است.
ژیمناستیک در سطح تفریحی و به خصوص به عنوان تمرینات انعطاف بدنی بسیار محبوب است. در سطح قهرمانی این رشته به تمرینات بیوقفه و آمادگی جسمانی بسیار بالا در اتمام ابعاد از جمله بنیه و استقامت قوی نیاز دارد. ژیمناستیک هرچند یک رشته ورزشی بدون برخورد است اما ورزش پرآسیبی است. فرودهای سنگین، افتها و یا برخورد به ابزار تمرینی ممکن است باعث آسیبدیدگی شود. صدمات جسمی در بین ورزشکاران ماهر بیشتر دیده میشود چون آنها معمولا برای مدت طولانیتری تمرین کرده و حرکات خطرناکتری را اجرا میکنند.
تاریخچه: هرچند در گذشته ورزشهای مشابه ژیمناستیک در مصر و چین باستان هم تمرین میشده اما ریشه ژیمناستیک امروزین به یونان باستان میرسد و نام این رشته هم از واژه یونانی gymnazein آمده که معنای تحتاللفظی آن «تمرین کردن برهنه» است. در آن دوران ژیمناستیک همچون ورزشهای دیگری مانند پرش، دو، پرتاب دیسک، کشتی و بوکس به عنوان بخشی از تمرینات نظامی و آمادهسازی افراد برای جنگ محسوب میشد. این ورزشها برای کسب قدرت و انعطاف عضلانی لازم برای جنگهای تن به تن را اهمیت داشتند. از آنجا که آموزشهای نظامی برای همه شهروندان یونان لازم بود و و یونانیها پرورش بدن و ذهن را با یکدیگر کاملا مرتبط میدانستند، ژیمناستیک اهمیت فرهنگی زیادی در آموزشهای و تمرینان آنان داشت. ابتدا این رشته در ژیمنازیا (Gymnasia) ورزشگاههای روباز بزرگ انجام میشد و سپس وارد برنامه تحصیلی مدارسی شد که در آنها به جوانان ژیمناستیک را در کنار موسیقی، ریاضی و فن بیان میآموختند. ژیمناستیک همچنین راهی برای تمرینات بدنی افراد برای آمادگی در جشنواره ورزشی مهم المپیک بود که از سال ۷۷۶ قبل از میلاد تا ۳۹۳ پس از میلاد هر چهار سال برگزار میشد.
با تعطیلی المپیک باستانی، تمرین ژیمناستیک یونانی از رونق افتاد تا اینکه در قرن هجدهم و نوزدهم میلادی دوباره در اروپای غربی احیا شد. احیای ژیمناستیک در واقع همراه با جریانی صورت گرفت که احیای ارزشهای مرتبط با ژیمناستیک یعنی نیرومندی نیمتنه بالایی بدن، بدن عضلانی، کشش، نرمی، انعطاف، استواری و تعادل هم در آن دیده می شد. این نظریه یونانیها که ذهن سالم در بدن سالم است، نیز همراه با تمرینات ژیمناستیک احیا شد و پشتیبانی برای تمرین و آموزش این ورزش بود. در اواسط سده نوزدهم فردریش جان تلاش زیادی برای وارد کردن ژیمناستیک به نظام آموزشی آلمان کرد. جان که به «پدر ژیمناستیک» معروف است تعدادی از مهمترین ابزارهای ژیمناستیک از جمله بارفیکس، پارالل، خرک حلقه، چوب موازنه، نردبان ژیمناستیک و خرکهای پرشی را ابداع کرد. چند سال بعد پیر هنریک لینگ سوئدی هم راه فریدریش جان را ادامه داده و یک سیستم ژیمناستیک سوئدی را پایهریزی کرد که تاکید زیادی بر منافع پزشکی ژیمناستیک داشت.
در قرن نوزدهم ژیمناستیک آلمانی و سوئدی وارد آمریکا شد و در این کشور جنبه میهنی و نظامی آن پراهمیتتر از قبل شد. ژیمناستیک بسیار مورد توجه ارتش آمریکا قرار گرفت و در اوایل قرن بیستم کتابچههای راهنمای تمرینی در نیروهای مسلح آمریکا منتشر شد که تمام حرکات و تمرینهای ژیمناستیک را توضیح داده بود. هرچند کاهش اهمیت جنگهای تن به تن و ماشینی شدن و اخیرا کامپیوتریشدن جنگها باعث شده تا اهمیت ژیمناستیک به عنوان تمرینی برای هماهنگی بدن و ذهن کاهش پیدا کند.
خرک: خم شدن، دویدن، کشش بدن به عنوان موقعیتها مختلف بدن در این رشته معرفی شدهاست. امتیاز به نحوه اجرا و میزان پیچیدگی و سختی حرکت داده میشود. زن ژیمناستیککار براساس میزان پرواز او از تخته پرش و نحوه فرود او و عدم برداشتن قدم اضافه بعد از فرود بر روی زمین امتیاز میگیرد.
پارالل ناهمسطح: این رشته از ژیمناستیک زنان مورد استقبال بسیاری از تماشچیان میباشد. در این رشته حرکات وقدرت قسمت بالای بدن ژیمناست به نمایش گذاشته میشود. میزان زمان بندی و شدت نزدیک شدن در این رشته مهم است. نحوه امتیاز دهی بر میزان ادامه دادن حرکت بدون توقف و وقفه میباشد.
چوب موازنه: زن ژیمناست باید قدرت تعادل و استقامت خود رابر روی میلهای که تنها ۴ اینچ پهنا دارد نمایش دهد.
حرکات زمینی: این حرکات یک حفای تصویری میباشد. که شامل ترکیبی از حرکات رقص و آهنگ میباشد. از ویژگیهای حرکات زمینی میتوان استفاده بهینه و مختلف از حداکثر فضای زمین و سطح پیچیدگی حرکات انجام شده بر روی زمین نام برد. شخصیت یک فرد ژیمناست در این حرکات نمایش داده میشود. که کنترل کلی بدن را به نمایش میگذارد.
ژیمناستیک مردان نیاز به مهارت ویژه و دقت بسیار بالایی دارد
حرکات زمینی: کل زمین و فضای موجود در این رشته برای انجام حرکات زمینی مورد استفاده قرار میگیرد. سالتوسهای مختلف. حرکات چرخشی و پیچشی و فرودهای متعدد به عنوان موارد امتیاز آور در رشته میباشند.
خرک حلقه: این رشته یکی از دشوارترین بخش حرکات دسته و جا به جایی دشتها به همراه حرکات پیچیده بدن بر روی خرک میباشد. این موقعیت به ژیمناستیک این امکان را میدهد که بطور فوق العادهای از یک پرتاب به چرخش دیگر بدن خود را موج دهد.
دارحلقه: این حلقهها باید به طور کامل ثابت و تحت کنترل باشند. شخص ژیمناست باید به طور کامل ثابت و موفقیت بدن خود را برای نمایش حرکات زیبا در این حلقهها حفظ کند.
خرک: ارتفاع و کل مسافت طی شده و شتاب مرد ژیمناست به طور کلی موارد مورد امتیاز و مطرح در این رشته میباشد. شخص ورزشکار به محل پرش با حرکت مانوری آکروباتیک در هوا انجام میدهد و یک فرود ثابت و تعادلی باعث ایجاد جلوه در حرکت او میشود.
میله پارالل: تاب خوردن و پرواز از قسمتهای مهم این رشته میباشد. مشکلترین قسمت در انجام حرکات در این رشته، زمانی است که فرد ژیمناست برای انجام حرکت و جابجایی در قسمت جلوو پشت سالتوس باید میلهها را رها کند.
بارفیکس: این میلههای افقی و یا میله ارتفاع به عنوان یک رشته مهم برای نمایش میزان جرات و مهارت شخص ژیمناست مرد به حساب میآید.
در سال ۱۸۸۱ فدراسیون بینالمللی ژیمناستیک تأسیس شد و برگزاری مسابقات بینالمللی در این رشته را آغاز کرد. ژیمناستیک از اولین دوره المپیک در ۱۸۹۶ تاکنون همواره در برنامه این مسابقات قرار داشته است. در المپیک ۱۸۹۶ پنج کشور در مسابقات ژیمناستیک شرکت کردند و آلمان تقریبا تمام مدالها را از آن خود کرد.
اولین مسابقات بینالمللی این رشته پس از المپیک در سال ۱۹۰۳ در شهر آنتورپ بلژیک برگزار شد. ژیمناستهایی از کشورهای بلژیک، فرانسه، لوکزامبورگ و هلند در این مسابقات که اولین دوره قهرمانی ژیمناستیک جهان محسوب میشود، شرکت کردند. اولین مسابقات تیمی مردان در المپیک ۱۹۰۴ سنت لوئیس برگزار شد. تا مسابقات قهرمانی جهان ۱۹۳۰ رشتههای دو و میدانی مانند پرش با نیزه، دو صد متر، پرتاب وزنه، پرش باز و صعود با طناب هم در مسابقات ژیمناستیک برگزار میشدند اما از سال ۱۹۳۰ به بعد این رشتهها کم کم از مسابقات حذف شده و تا سال ۱۹۵۴ به طور کامل از قهرمانی ژیمناستیک جهان رخت بر بستند. در المپیک ۱۹۲۴ پاریس بود که رقابتهای ژیمناستیک شکل امروزین خود را پیدا کرد یعنی ژیمناستها در هر یک از اسباب به طور جداگانه برای کسب مدال آن وسیله تلاش میکردند. در سال ۱۹۲۸ ژیمناستیک تیمی زنان هم برای اولین بار به المپیک اضافه شد و با قهرمانی تیم هلند به پایان رسید. در سال ۱۹۶۲ ژیمناستیک موزون (ریتمیک) هم مورد پذیرش فدراسیون بینالمللی ژیمناستیک قرار گرفت و سال بعد نخستین دوره مسابقات قهرمانی جهان آن با شرکت ۲۸ ورزشکار از ده کشور در بوداپست مجارستان برگزار شد. در المپیک ۱۹۸۴ لس آنجلس ژیمناستیک موزون برای نخستین بار وارد المپیک شد و از المپیک ۱۹۹۶ آتلانتا این رشته در بخش تیمی هم برگزار میشود.[۴]
هماکنون ژیمناستیک المپیک شامل ۱۸ مسابقه است که برای هر کدام از آنها مدالهای طلا، نقره و برنز اعطا میشود. از این میان ۱۴ مسابقه در ژیمناستیک هنری (۸ مسابقه: تیمی، قهرمان قهرمانان و ۶ اسباب در بخش مردان و ۶ مسابقه: تیمی، قهرمان قهرمانان و ۴ اسباب در بخش زنان)، ۲ مسابقه در ژیمناستیک موزون (گروهی زنان و قهرمان قهرمانان زنان) و دو مسابقه در ترامپولین (انفرادی مردان و انفرادی زنان) برگزار میشوند.
قضاوت در مسابقات ژیمناستیک به این شکل است که ۶ داور مسابقه هر ورزشکار را بررسی کرده و بر اساس مسائل تکنیکی، زیبایی و پیچیدگی و دشواری حرکات، و وجود خطا امتیازی برای ورزشکار در نظر خواهند گرفت. بیشترین و کمترین امتیاز حذف میشوند و میانگین امتیازات چهار داور دیگر به عنوان امتیازنهایی ورزشکار محسوب میگردد. در گذشته سقف امتیاز ۱۰ بود اما اکنون این سقف برداشته شده و محدودیتی برای کسب امتیاز وجود ندارد.
امروزه پنج مسابقه قهرمانی جهان ژیمناستیک برای پنج بخش اصلی این رشته به طور منظم توسط فدراسیون بینالمللی ژیمناستیک برگزار میشود. رقابتهای قهرمانی ژیمناستیک هنری جهان (اولین بار در سال ۱۹۰۳) و قهرمانی ژیمناستیک موزون جهان (ریتمیک) هر سال، به جز سالهای برگزاری المپیک، برگزار میشوند. مسابقات قهرمانی ترامپولین (از ۱۹۶۴) در سالهای فرد و قهرمانی ژیمناستیک آکروباتیک (۱۹۷۴) و قهرمانی ژیمناستیک ایروبیک (۱۹۹۵) هم در سالهای زوج انجام میشوند.
در بازیهای جهانی که یک رویداد چندورزشی مختص ورزشهای غیرالمپیکی است هم رشتههای دیگر ژیمناستیک از جمله ژیمناستیک آکروباتیک، ایروبیک، ترامپولین دونفره و ژیمناستیک موزون (به جز تیمی و قهرمان قهرمانان) برگزار میشوند.
پس به اشتراگ بگذارید این صفحه را با: