| خانه | ثبت نام | ورود اعضا | جستجو | كلوب ها | چت | بلاگ توییت | نوشته ها | سوالات متداول | همسنگ | لينكها | آمار | راهنما | | فروشگاه |

كلوب ها

كلوب ها :: جستجو در كلوب :: گزينه هاي كلوب :: برترينها در كلوبها


D- كلوب هاي علوم انساني > گردشگری > عسلویه و نایبند
Siavash001 #1
پستها: 1186

آف لاين
2014/04/06 13:37:10 		عسلویه و نایبند

در این زمان که همه ایران از برف سفید پوش شده و سرمای بی سابقه ای سرتاسر را فرا گرفته، بخش عسلویه به دلیل موقعیت جرافیایی و طبیعت زیبایش را می توان بهشت ایران زمین در زمسان نامید.

بخش عسلویه با ۲۱ روستا و دو شهر نخل تقی و عسلویه دارای جمعیت ۵۴۳۲۰ نفر طبق سرشماری سراسری ۱۳۸۵ می باشد بخش عسلویه شامل دو شهر عسلویه با جمعیت بیش از ۵۰۰۰ نفر و نخل تقی با جمعیت بیش از ۸۰۵۰ نفر و ۲۱ روستا می باشد. روستاهای بخش عسلویه که در انتهای استان بوشهر و هم مرز با استان فارس و استان هرمزگان است، در دو مسیر موازی یکدیگر قرار دارند، بدین صورت که در مسیر جاده اصلی بندر لنگه – بوشهر، (بترتیب از شرق به غرب ) روستاهای بندو، سهمو جنوبی، سهمو شمالی، مروع و سواحل، چاه مبارک بستانو، خیارو (دهستان نای بند به مرکزیت چاه مبارک)، عسکری، اخند، دهنو، کلات، بزباز، بیدخون، شهر عسلویه (مرکز بخش) و بالاخره شهر نخل تقی که همگی با فاصله کمی از یکدیگر (کل مسیر در حدود ۳۵ کیلومتر) و در نزدیک رشته کوه زاگرس قرار دارند. در جانب دیگر و درکناره ساحل زیبا و رویایی خلیج فارس روستاهای خره، کنارخیمه، بنود، زبار، صفیه، بساتین و هاله در کنار منطقه بکر و شگفت انگیز نایبند قرار دارند که به دلیل نادر بودن و جامع الشرایط بودن اولین پارک ملی دریایی ایران نام گرفته است.



امروزه شهرستان عسلویه محل اجرای پروژه‌های پارس جنوبی است و بندر عسلویه در این شهرستان قرار دارد.

به اين مطلب امتياز دهيد:

+1
Siavash001 #2
پستها: 1186

آف لاين
2014/04/06 13:48:00

پارک ملی دریایی نایبند

پارک ملی دریایی نایبند در ۳۰۰ کیلومتری جنوب شرقی بندر بوشهر و انتهای این استان در بخش عسلویه قرار دارد که از غرب به شهر عسلویه و از شرق به شهرستان پارسیان و از شمال به کوههای زاگرس و از جنوب به خلیج زیبای فارس محدود می شود.

فاصله اندک رشته کوههای سر به فلک کشیده زاگرس و ساحل ماسه ای درخشان و زیبای خلیج نیلگون فارس ، پوشش گیاهی سرسبز در جای جای منطقه ، دشت هموار بخش شمالی دشتهای مشجر و طبیعی واقع در ارتفاعات بخش میانی پارک نایبند ،کرنش درختان انبوه حرا در میان مد خور khoor) )بساتین و بیدخون و وجود صخره های مرتفع دارای ساحل باریک ماسه ایبرای ماهیگیری ،دره های عمیق و صخره ای بخش جنوبی پارک ،درختان کهنسال انجیر معابددر دماغه پارک نایبند، دمای عالی این منطقه که در سردترین اوقات تنها به ۶ درجه بالای صفر می رسد ،منطقه عسلویه را در این فصل سرما به مکانی رویایی بدل ساخته است.

وجود تپه های مرجانی جهت غواصان ،تخمگذاری و جوجه آبزی لاک پشتان دریایی که در کمتر نقطه ای از سواحل صورت می گیرد باعث جلوه بخشیدن به این منطقه در میان سواحل خلیج فارس شده است.

اهمیت تاریخی و گذشته درخشان این خطه از کشور عزیزمان را می توان از آثار باستانی به جا مانده از اعصار قدیم پی برد.این منطقه در عصر ساسانیان آباد و یکی از مناطق دیده بانی ( که تا پایتخت تخت جمشید ادامه داشت) بوده و در عصر آل بویه یکی از بنادر مهم و از مراکز صید مروارید در خلیج فارس محسوب می شد.

بندر نایبند که اکنون خالی از سکنه می باشد در ۱۰کیلومتری جنوب شرقی عسلویه واقع است. این بندر در منابع و مراجع تاریخی به صورت های مختلفی ذکر شده است. آنگونه که آقای سلطانعلی سلطانی محقق معاصرمی نویسد: نابد یا ناوبد که یاقوت حموی در کتاب خویش آورده (ج۵، ص ۱۹۳) و به معنی پناهگاه یا حافظ کشتی هاست، چه «بد» (به ضم یا به فتح اول)، یا پت یا پات که لهجه ای از آن می باشد، پسوند حفاظت و نگهبانی است. اگر چنانکه آمده و مقدسی هم گفته است: (احسن التقاسیم؛ مقدسی، ص۴۲۲) نابند بدانیم باز به معنی محل توقف و بستن ناوها، یعنی کشتی هاست.

بندر نابند در زمان اوج پیشرفت و ترقی سیراف در قرون اولیه اسلامی و تا قرن چهارم هجری (که اهمیتی مانند دبی کنونی در خاورمیانه و هنگ کنگ در شرق دورداشته است) محل توقف و بارگیری و تخلیه کشتی های عظیم تجاری (ناوها) بوده و انبار بزرگ کالاهای صادره و وارده به کشور ایران بوده است.

مردم این منطقه از دیر باز به تجارت خارجی و تعامل اقتصادی با دیگر کشورها و در این اواخر با کشورهای حاشیه خلیج فارس می پرداختند.

کشورهایی که از دیرباز به مبادله کالا با هند (کلکته که دوری و بعد آن هنوز بین مردم ضرب المثل است.) ، چین ، مالاگا ، سیلان و زنجبار( که هنوز بازمانده مهاجران افریقایی) در منطقه دیده می شوند.

تجارت مروارید که درآمد اصلی مردم در گذشته به شمار می رفت را در فارسنامه ناصری اثر فسایی می خوانیم: و در قدیم نابند تجارتخانه و جای معامله مروارید بوده است که صدفهای درست از دریا آورده دشکسته ، مروارید ها را به تجار می فروختند و صدف ها را در کنار گمرک خانه نابند می ریختند و در سال ۱۳۷۵ نگارنده این فارسنامه ناصری به مصاحبت نواب والا عبدالباقی میزرا ، والی اردستان به بندر نابند رفتم و چندین تل بزرگ و کوچک را از صدف دیدم و در این چند سال اهالی این ساما ن تل های صدف را به انگلیسیها می فروختند و تمامی آنها را حمل جهازات کرده بردند.»

این منطقه با فرماسیون تپه ماهوری و کوهستانی با هدف حفظ و حراست از اکوسیستم کم نظیر و سیمای فیزیوگرافیک منحصر بفر و ارزشهای زیستگاهی برای کل و بز،قوچ و میش،جبیر و جیرفتی بعنوان گونه های حفاظت شده طبق مصوبه شماره ۱۰۶ مورخه ۷/۹/۵۷ از سوی شورای عالی حفاظت محیط زیست بعنوان منطقه حفاظت شده نای بند انتخاب و معرف گردید.

متعاقب آن جهت حفاظت از جنگلهای حرا خلیج نایبند و در راستای حفاظت از ده درصد جنگل های کشور بخشی از سواحل و خورهای خلیج نایبند از سوی شورای عالی مصوبه شماره ۲۴۴ مورخ ۱۵/۱۰/۷۸ بعنوان منطقه حفاظت شده انتخاب گردید.خلیج نایبند به عنوان یکی از ارزشمندترین زیستگاههای دریایی خلیج فارس به همراه بخش وسیعی از مناطق حفاظت شده نایبند و حرای خلیج نایبند در بیست و چهرمین جلسه شورای عالی حفاظت محیط زیست مورخه ۲۷/۱۲/۸۲ به پارک ملی دریایی ارتقاء و تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست قرار گرفت.



به اين مطلب امتياز دهيد:

+2
Siavash001 #3
پستها: 1186

آف لاين
2014/04/06 14:47:23







به اين مطلب امتياز دهيد:

+1
كاربران حاضر:

شما از امتياز لازم براي پاسخ به موضوع مطروحه دركلوب برخوردار نيستيد.


| زمان ايجاد: 0.1298261 ثانيه. | کاربران آنلاين - 0 | ميهمانان آنلاين - 1 | اين بخش متعلق است به: كانون دانش |

ايميل به مدير سايت | پرسش از مدير | فيد آر اس اس همسنگان | پیشنهاد و انتقاد | شرايط عضويت | توصيه هاي امنيتي